Washington [uoszıŋt n] GEORGE, Jerzy Waszyngton, ur. 22 II 1732, hrab. Westmoreland (stan Wirginia), zm. 14 XII 1799, Mount Vernon (tamże), polityk amer., pierwszy prezydent Stanów Zjednoczonych; samouk. Od 1752 właściciel plantacji w Mount Vernon, posiadacz niewolników, wyznawał poglądy konserwatywne. W 1753–59 oficer amer. sił zbrojnych, podczas wojny fr.-bryt. 1755 organizował obronę zachodniej granicy Wirginii; 1759–74 czł. legislatury kolonii Wirginia, 1760–74 sędzia w hrab. Fairfax; 1774–75 czł. Kongresu Kontynentalnego, 1775 mianowany dcą Armii Kontynent., organizował i szkolił oddziały milicji, rekrutował ochotników do regularnego wojska, tworzył zalążki floty amer.; podczas wojny o niepodległość Stanów Zjedn. zmusił Brytyjczyków do ewakuacji Bostonu (17 III 1776), następnie poniósł klęskę, broniąc Nowego Jorku i wycofał oddziały amer. do New Jersey; zimą na przeł. 1776 i 1777 odniósł sukcesy pod Trenton i Princeton, później przegrał bitwy pod Brandywine Creek (11 IX 1777) i Germantown (4 X), nie zdołał utrzymać Filadelfii i wycofał wojsko na leża zimowe do Valley Forge;   hosting